Nadmorski Park Krajobrazowy
25 czerwca 2010
Nadmorski Park Krajobrazowy obejmuje przede wszystkim Półwysep Helski i Zatokę Pucką, a także cienki pas wybrzeża od Białogóry po półwysep. Większość obszaru zajmują więc wody Zatoki Puckiej.
Charakterystyczne dla lądowej części parku jest występowanie wszystkich typów wybrzeża, jakie można spotkać na południowej granicy Bałtyku. Są więc klify, niskie wybrzeża zalewowe oraz wybrzeża wydmowe. Charakterystyczne dla tego terenu są też torfowiska, zwłaszcza typu atlantyckiego. Ze względu na specyficzne warunki klimatyczne rosną tu też unikalne w skali kraju rośliny – np. malina moroszka, dla której teren ten jest południową granicą zasięgu występowania, albo woskownica europejska – rodzaj krzewu, bardzo rzadki na terenie Europy. Około 47% lądowej części powierzchni parku pokrywają lasy, przede wszystkim bory bażynowe – charakterystyczne dla wybrzeża Bałtyku.
Ze świata zwierzęcego można tutaj podziwiać przede wszystkim zwierzęta morskie i nadmorskie. Tereny te stanowią np. lęgowiska dla rzadkich gatunków ptaków – łęczaka, biegusa zmiennego, ostrygojada oraz wielu innych. Zatoka Pucka jest też jedynym w Polsce akwenem dla foki szarej, a w Helu znajduje się fokarium, gdzie można obserwować te niesamowite zwierzęta.
Nadmorski Park Krajobrazowy obejmuje aż dziewięć różnych rezerwatów przyrody. W otulinie parku znajduje się kolejne sześć rezerwatów. Tereny te są miejscem występowania wielu rzadkich gatunków roślin – np. gnidosza błotnego, sita Gerarda, mlecznika nadmorskiego, świbki morskiej czy owadożernego tłustosza zwyczajnego. Rezerwat Słone Łąki jest przede wszystkim jedynym na Pomorzu Gdańskim miejscem występowania jarnika solniskowego.